Het spel om de knikkers: waarom de Spelen van 2028 steeds interessanter worden

Abandoned olympic park

Nu Boedapest zich teruggetrokken heeft als kandidaat voor de Olympische Spelen van 2024 blijven er van de vijf oorspronkelijke kandidaten nog maar twee over; Parijs en Los Angeles. Hamburg moest na een referendum afhaken en de burgemeester van Rome vond het niet verstandig om zich nog langer kandidaat te stellen. Hetzelfde gold voor de toewijzing van de Olympische Winter Spelen van 2022. Ook daar bleven uiteindelijk twee kandidaten (Beijing en Almaty) over van de oorspronkelijke zes kandidaten. Voor de Spelen van 2024 levert dit geen problemen op. De kaarten van Los Angeles en Parijs liggen al op tafel en deze twee steden zullen nog wel even tegen elkaar op blijven bieden om de gunsten van het IOC naar zich toe te trekken. Maar daarna ligt het spel weer open en kunnen steden hun eigen spelregels voorstellen.  

Sinds het financiële succes van Los Angeles in 1984 en de best-practise van Barcelona 1992 zijn er veel steden geïnteresseerd in het organiseren van de Olympische Spelen. Maar de toenemende interesse heeft ervoor gezorgd dat steden hun inzet steeds weer moesten verhogen. De mooiste beloften werden immers beloond met de toewijzing. Het was een alles of niets markt waarbij steden zich letterlijk te koop zette. Prachtige bids (zoals Madrid, Toronto) die de lokale behoefte serieus nemen, worden weggestemd ten faveure van een inferieur bid; opbiedende steden met glanzende, beloftes zonder nut na de spelen (Athene, Sochi, Rio). Geen wonder dat steden zichzelf overbieden en dat argwanende burgers ervoor zorgen dat steden zich terugtrekken. Dat gebeurde onder meer Oslo, Hamburg, Boston en nu dus ook Boedapest. De agenda 2020 van het IOC moest zorgen dat meer steden zich kandidaat konden stellen te stellen maar juist het omgekeerde lijkt te gebeuren.

Zie ook: Willem de Boer over Agenda 2020 op Sportknowhowxl.nl

Waarom de Spelen van 2028 steeds interessanter worden?

De Olympische Spelen van Tokyo 2020 lijkt zelfs na ingrijpen van de overheid toch weer richting de 25 miljard te gaan (4 keer het oorspronkelijke budget) en de organisatie van de winterspelen in Beijing zullen ongetwijfeld niet te veel op de kosten letten. Op het moment dat de Spelen van 2028 moeten worden toegewezen (in 2021) zullen daardoor waarschijnlijk nog minder steden interesse hebben. Daar kunnen zelfs de Spelen van 2024 in Los Angeles of Parijs niet veel aan veranderen. Hun beloftes zijn inmiddels al gedaan, zij spelen volgens de huidige spelregels van het IOC en die Spelen moeten dan nog plaatsvinden.

De beste kaarten voor het olympische spel zijn daarom die van 2028. Grote kans blijft dat steden uit Rusland en China deze kaarten oppakken. Zij lijken immers nog niet geremd te worden door de toenemende kosten en de mening van het eigen bevolking. Maar wil het IOC deze weg wel verder inslaan? Is dan een alternatief uit Europa interessant? Wat als dan een klein Europees land een bid indient die de meeste waarde voor zichzelf in plaats van het IOC creëert. Door niet te veel te kijken naar de eisen die het IOC stelt maar een bid indient dat zoveel mogelijk bestaande accommodaties en infrastructuur gebruikt, het atletendorp achterwegen laat, bestaand (sociaal) beleid versterkt en héél het land kandidaat stelt waardoor ze al haar grote steden in de etalage zet. Als dat gebeurt dan dicht ik dit land een buitenkansje toe in 2028.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *